(Streekblad, 16 juni 2010) 

In samenwerking met de Ommelander Ziekenhuis Groep verzorgt het Streekblad voorlichting over gezondheid. Aan het woord zijn OZG internist-nefroloog de heer L.R. van der Molen, en directeur patiëntenzorg DCG (Dialyse Centrum Groningen), de heer R. Westerhuis.

Begin 2009 opende het DCG (Dialyse Centrum Groningen) een vestiging naast het ziekenhuis in
Delfzijl. Opgeleid in het UMCG en bij het DCG begon internist-nefroloog Van der Molen in samenwerking met R. Westerhuis, met de behandeling van nierdialysepatiënten. “We zijn begonnen met een gemiddeld aantal van 24 patiënten, nu zijn dat er reeds 32, waarbij het aantal alleen nog maar toeneemt. Er is een intensieve samenwerking tussen het DCG en de OZG, onder meer met collega van der Molen. Het DCG werd onlangs opnieuw voor drie jaar gecertificeerd voor alle behandelingen op het gebied van dialyse, alsmede de voorbereiding op niertransplantatie.

Diabetes Mellitus

Mevrouw Bakker is 70 jaar en is een voorbeeld van een patiënt met Diabetes Mellitus (suikerziekte). Dit is een stofwisselingsziekte gekenmerkt door een insulinetekort en/of insulineresistentie met hoge suikerspiegels in het bloed. Zij was nieuw in de regio en had de laatste tijd veel klachten, zoals een sterke vermoeidheid en het vasthouden van vocht. Behandeling met medicijnen bracht geen verbetering en de huisarts stuurde haar door naar het ziekenhuis.
Volgens specialist Van der Molen behoren patiënten met hart- en vaatziekten, waaronder diabetes-patiënten en patiënten met een hoge bloeddruk tot de risicogroep met kans op chronische nierinsufficiëntie (nierfalen). De functie van de nieren is ondermeer het zuiveren van bloed van allerlei afvalstoffen. Als de nieren heel slecht functioneren, blijven er teveel afvalstoffen en vocht in het lichaam achter. Bij mevrouw Bakker constateerde de huisarts een nierfunctie van minder dan 20%.

“Doordat haar bloed niet meer voldoende door de nieren werd gezuiverd, werd haar lichaam langzaam vergiftigd. Indien op een dergelijk moment niet bijtijds wordt ingegrepen,
zal mevrouw Bakker door deze vergiftiging komen te overlijden”, aldus Van der Molen. “Aanvankelijk is een verslechtering van de nierinsufficiënte nog enigszins op te vangen met behulp van medicijnen en een speciaal dieet. In het geval van mevrouw Bakker werkten de nieren echter al onvoldoende. Vanaf het moment dat de uitslagen van mevrouw Bakker bekend waren, werd zij ook in het UMCG gezien op een speciale pre-dialyse poli (in samenwerking met onze nierfalen polikliniek in de OZG). Hier werd zij voorbereid op één van de vormen van een nierfunctievervangende behandeling. Dit kan zijn een nierdialyse (ook wel hemodialyse genoemd), een peritoneale dialyse (buikspoeling) óf een niertransplantatie. Welke vorm in het algemeen het meest geschikt is voor een patiënt, hangt af van persoonlijke voorkeur en van medische factoren.”
“Bij een hemodialyse-behandeling (hemo is bloed), wordt het bloed buiten het lichaam gezuiverd in een kunstnier”, gaat directeur patiëntenzorg DCG, de heer Westerhuis verder. “Via een slangetje in een bloedvat van de arm, wordt het bloed naar de kunstnier op een dialysemachine gepompt en weer terug. In de kunstnier worden de afvalstoffen en het overtollige vocht uit het bloed verwijderd. Dit duurt ongeveer vier uur en moet zo’n drie keer per week gebeuren.
Bij een peritoneale dialyse wordt via een katheter een spoelvloeistof in de buikholte gebracht. Via het buikvlies vindt vervolgens uitwisseling van afvalstoffen plaats tussen het bloed en de ingebrachte spoelvloeistof. Peritoneale dialyse moet weliswaar elke dag gebeuren, maar het kan wel thuis of zelfs op het werk.
Een ander alternatief is een niertransplantatie. Helaas is de wachttijd voor een donornier van een overleden donor lang. Als alternatief wordt tegenwoordig dan ook veel gebruik gemaakt van nieren van levende donoren. Voor hemodialysepatiënten is het soms echter moeilijk om in aanmerking te komen voor een niertransplantatie, gezien een hogere leeftijd en matige conditie.”

Behandeling

Samen met de medisch-specialist, de dialyseverpleegkundige en maatschappelijk werker, werd na goed overleg met mevrouw Bakker en haar kinderen, een behandelplan opgezet. Dat betekende dat zij op korte termijn zou moeten starten met hemodialyse-behandelingen. Aangezien er dus sinds begin 2009 een dependance van het DCG bij locatie Delfzicht staat, was het voor mevrouw Bakker mogelijk om haar behandelingen dicht bij haar huis in Delfzijl te krijgen. Op deze manier houdt zij meer vrije tijd over. Bovendien vond zij het contact met de behandelend specialist erg plezierig en de sfeer in het centrum gemoedelijk en huiselijk.

Reacties op dit artikel kunt u mailen naar: info@ozg.eu.